Libri "Katër Marrëveshjet" nga Don Miguel Ruiz është një udhërrëfyes i shkurtër por i thellë, i bazuar në urtësinë e lashtë toltreke. Ruiz argumenton se që në fëmijëri "zbutemi" për të pranuar besime dhe rregulla nga familja e shoqëria, dhe shumë prej tyre kthehen në marrëveshje të padukshme që na kufizojnë gjatë gjithë jetës. Për t'u çliruar, ai propozon katër marrëveshje të reja.
Marrëveshja e parë — të jesh i pastër me fjalën tënde — na kujton se fjalët kanë fuqi dhe se kritika ndaj vetes apo të tjerëve krijon vuajtje. E dyta — mos merr asgjë personalisht — na mëson se sjellja e të tjerëve flet për botën e tyre, jo për vlerën tonë. E treta — mos bëj supozime — adreson zakonin tonë për të "lexuar mendjen" e të tjerëve dhe për të nxjerrë përfundime që ushqejnë ankthin. E katërta — bëj gjithmonë më të mirën — na liron nga perfeksionizmi, sepse "më e mira" ndryshon nga dita në ditë.
Për lexuesin shqiptar, ky libër prek diçka shumë të njohur: peshën e "çfarë do të thonë të tjerët". Në një kulturë ku mendimi i fqinjit, i të afërmve dhe i komunitetit shpesh ndjek çdo vendim, marrëveshja "mos merr asgjë personalisht" është çliruese. Libri është i shkurtër (160 faqe) dhe i shkruar thjesht, gati si një përrallë. Nuk zëvendëson terapinë, por ofron një kornizë të lehtë për t'u mbajtur mend që plotëson punën që bëjmë me një psikolog për të sfiduar besimet e dëmshme ndaj vetes.
